| تعداد نشریات | 44 |
| تعداد شمارهها | 1,853 |
| تعداد مقالات | 14,986 |
| تعداد مشاهده مقاله | 41,803,951 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 16,379,912 |
مدلسازی شاخصهای تعیین سطح منطقی محدوده و حریم در شهرهای ایران با استفاده از Fussy Dematel | ||
| مطالعات و پژوهشهای شهری و منطقهای (توقف انتشار) | ||
| مقاله 5، دوره 6، شماره 24، فروردین 1394، صفحه 87-104 اصل مقاله (564.09 K) | ||
| نویسنده | ||
| مصطفی محمدی* | ||
| اهواز، دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| چکیده | ||
| محدودههای شهری و روش منطقی تعیین و تدقیق آنها را میتوان جنبه فراموش شده در نظام شهرسازی ایران دانست. هر چند در مراحل تدوین و تکوین قوانین شهری در ایران، عناوین متناظر موضوع بحث محدودههای شهری(حریم، محدوده خدماتی، حریم استحفاظی، حوزه، حد مصوب و 16 واژه دیگر) به صورت متواتر به کار رفتهاند، ولی این تواتر و تکرار بر ناکارآمدی قوانین ملاک عمل افزوده تا هیچگاه مکانیزم مطلوبی برای تعیین سطح منطقی آنها موجود نباشد. تجارب نظام شهرسازی ایران در قالب تهیه و اجرای طرحهای توسعه شهری و بررسی چالشهای فراروی آن گواه این ادعاست که امروزه بخش قابل توجهی از چالشهای فراروی شهرسازی ایران(پراکندهرویی شهری، دسترسی غیرمؤثر به خدمات شهری، بورس بازی زمین، اسکان غیر رسمی، تغییر کاربری اراضی و ...) مستقیماً متآثر از رویه های نادرست در تعیین سطح منطقی محدوده و حریم در شهرهاست. اما به راستی ملاک و شاخص بهینه تعیین سطح محدودههای شهری در ایران چیست؟ برای پاسخگویی به این سؤال، پس از آسیب-شناسی رویههای موجود و مطالعه طرح های جامع مصوب شورای عالی شهرسازی و معماری، با استفاده از روش طوفان مغزی و تکنیک دلفی با 45 کارشناس صاحبنظر همفکری و پس از ادغام نتایج، 5 عامل اجتماعی، اقتصادی، کالبدی، طبیعی و قانونی و 18 زیر عامل(شاخص) شناسایی و با توجه به ماهیت علی- معلولی در قالب تکنیک Fussy Dematel مدلسازی شدند. مهمترین یافتههای پژوهش حاضر عبارتند از؛ اول، استخراج و پیشنهاد عوامل و شاخصهای تعیین سطح منطقی محدوده و حریم در شهرهای ایران، دوم، تعیین الگوی اثرگذاری و اثرپذیری شاخص منتخب و سوم، اولویتگذاری شاخصها به عنوان ملاک عمل تعیین سطحی منطقی محدوده و حریم در شهرهای ایران. | ||
| کلیدواژهها | ||
| Boundary؛ resonable area؛ Fussy؛ DEMATEL | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 716 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 514 |
||